Ja jiji mabut ljublju

Jak ważko znajty tu hranycju,
Szczo diłyt czariwni ci nohy i czornu spidnycju.
Widbywsja lichtar u zymowij kaljużi, wywczajuczy dywnuju wrodu swoju,
Skażu tobi druże, szczo ja jiji mabut ljublju.
Widbywsja lichtar u zymowij kaljużi, wywczajuczy dywnuju wrodu swoju,
Skażu tobi druże, szczo ja jiji mabut ljublju.

Tomu j załyszywsja newypytym czaj,
I rwetsja po szwach porożnij tramwaj,
Hadajuczy jak proskoczyty mytnycju,
Poky ne rozwydnytsja.

Wachterka w hurtożytku twerda nacze z kryci,
J ne baczyt krasy w cych nohach i w cij czornij spidnyci.
Ja pizno wychodżu – wona serdytsja duże, usim demonstrujuczy władu swoju,
Wona na postu i jij zowsim bajduże, szczo ja tebe mabut ljublju.
Ja pizno wychodżu – wona serdytsja duże, usim demonstrujuczy władu swoju,
Wona na postu i jij zowsim bajduże, szczo ja tebe mabut ljublju.

A w misti nicznim łehko tak zabłudytsja,
Jakszczo u dumkach łysz ci nohy j spidnycja.
Ja budu trymatysja kolij tramwajnych
I może kordon peretnu nełehalno.

I hawkaje pes – jomu takoż ne spytsja.
Durnyj – win ne baczyw tych nih i tijeji spidnyci.
Ta bihaje bidnyj, wes swit prokłynaje za dolju prybłudnu neszczasnu swoju.
Prosty mene pes – ty prosto ne znajesz, szczo ja jiji mabut ljublju.
Ta bihaje bidnyj, wes swit prokłynaje za dolju prybłudnu neszczasnu swoju.
Prosty mene pes – ty prosto ne znajesz, szczo ja jiji mabut ljublju.

Nam tak nebahato potribno dlja szczastja:
Meni jiji pohljad, a tobi kuseń m’jasa.
Ta mriji ci naszi, mow bulbaszky triskajut,
Staje toj kordon stinoju zaliznoju.