Po komu dzwonjat dzwony

Krow szałeno b’je u skroni, ce ż bo znowu skaczut koni,
A hazety dali breszut: "To czużi pisni".
Nas pryspały, hałyczany, ta boljat didiwski rany,
Czy ż tak ważko widriznyty prawdu wid brechni.
Nas pryspały, hałyczany, ta boljat didiwski rany,
Czy ż tak ważko widriznyty prawdu wid brechni.

Toż nawiszczo skaczut koni i po komu dzwonjat dzwony,
I czomu szapky znimajut, i sloza z oczej.
I czomu tremtjat tak ruky i szczemljat sercja z rozpuky,
Koły czujut hałyczany zwuk otych piseń.
I czomu tremtjat tak ruky i szczemljat sercja z rozpuky,
Koły czujut hałyczany zwuk otych piseń.

Wojuwaw ty za Wkrajinu, to szcze wynen, szczo zahynuw
Ne za Łeninsku ideju, ne za ti pisni.
Toż prosty wże nas, Iwane, szczo zasnuły hałyczany,
I ne możut widriznyty prawdu wid brechni.
Toż prosty wże nas, Iwane, szczo zasnuły hałyczany,
I ne możut widriznyty prawdu wid brechni.

W kożnoho swoja doroha, mertwi ż riwni pered Bohom,
Tilky w czomu ż zawynyły wy pered ljudmy.
Szczo striłeckiji mohyły traktoramy pereryły,
De ż my buły hałyczany, czom mowczały my.
Szczo striłeckiji mohyły traktoramy pereryły,
De ż my buły hałyczany, czom mowczały my.

Zastojałys na pryponi woroni striłecki koni,
Ałe znow dzwenjat nad mistom ti czudo-pisni.
Może szcze j pojidut koni, ne łysze po stadioni,
J widriznjat szcze hałyczany prawdu wid brechni.
Dajte czas pojidut koni, ne łysze po stadioni,
J widriznjat szcze hałyczany prawdu wid brechni.