Anżelika

Wesnjanyj deń maljuje swiżi akwareli,
Farbuje ci budenni dni.
Wesnjanyj deń – korol i wsi joho pasteli
Nawodjat kontury sumni.

Nezryma pam’jat dniw dawno mynułych,
Korotkyj spohad znow i znow.
Czoho wertajutsja sjudy, koho zabuw ja?
Czy prawdu, czy swoju ljubow?

Pryspiw:
Anżelika, Anże-Anżelika... (4)

Czoho zachocze serce, każut, te i bude,
Wono mene zihrije, a w duszi zyma.
Neprawdu, oj, neprawdu howorjat ljudy,
Bo serce je – duszczi nema.

Wona załyszyła na mene spodiwannja,
Ta prawo baczyty jiji u sni.
Szczo bude żyty dowsze – wira czy kochannja,
Załyszyłos diznatysja meni.

Pryspiw (3)