Prywyd

Wnoczi samotnja jdu
Prymaroju prozoroju,
Odrazu szljach znajdu
Sered zirok i porochu.

Torkajuczys nebes,
Idu nohamy bosymy.
Pobaczu swit uwes,
I wranci znyknu z rosamy.

Pryspiw
Ja prywyd, prymara,
Błukaty wnoczi – moja kara.

A wranisznja zorja
Wizme chołodne tiło
I mertwoju rukoju
Pokłade u mohyłu.

Pryreczena, nima,
Spokutuju prowynu.
Stolittjamy sama,
W samotnosti zastyhnu.

Pryspiw (2)