Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Ne sumuj, koły snih za wiknom zamitaje nezdijsneni mriji
Nowyj rik za swjatkowym stołom nam daruje szczasływi nadiji
Chaj iz kożnoho domu rik staryj zabere wsi turboty j nezhody toriszni
I u kożnij oseli zasjajut swjatkowi wohnyky noworiczni
Pryspiw:
Kochaj, radij i dywo widbudetsja
Hodynnyk staryj b’je dwanadcjatyj raz
Powir u mriju i bażannja zbudutsja
Zahaduj jich szwydsze, poky je czas
Kochaj, radij, swit spownenyj radosti
Swjato daruje nam kazku odwicznu
I te, szczo ne stałos, neodminno stanetsja
U nicz noworicznu
Ne sumuj, koły druzi stari zabułys tebe prywitaty
A ty jich prywitaj i dobra pobażaj u noworiczne swjato
Szczob zibratysja szczyro u drużńomu koły – razom nabahato teplisze
Bo iz druzjamy kraszcze swjatkujetsja, swjatkujetsja weselisze
Pryspiw (2)