Jeresi Taksipoda

Jakos w temno-strasznij chati,
De pomer staryj morjak,
Pacany tam wykłykały
Połterhjejsta na kontakt.
Wozhordywsja bidnyj prywyd
I poczaw win wymahat
W żertwu sobi, w żertwu sobi
Chomosapijensiw p’jat.
Wtikały, wtikały wony iz chaty.
Ne znaju, ne znaju, szczo z nymy stałosja.

Pryspiw:
My chotiły w inszyj swit
Propowzty kriz czornyj chid.
I zabuły, szczo mohły
Staty my łehalnymy.
Kupuwały my u was
Kompas i kwytok na Mars,
A teper my uwi sni
Nazawżdy zahubłeni.

Zirky stały w temnim nebi
W dobrozyczływi rjady,
Poweły neodnokratno pani,
Szczo hrjadut boji.
Tyran miżhałaktycznyj,
Kosmosiw i czornych dir
Powertajetsja na Zemlju,
Szczob ukrasty jiji myr.
Schowałas, schowałas wona w pidwali
I nawit ne wzjała z soboju jisty.

Pryspiw