Łeprozorij

Koły poczynajetsja doszcz,
Ty czekajesz prychodu soncja.
Ty maljujesz sobi Wesnu
I czytajesz im’ja w pochoronci.
I ne choczetsja baczyty tych,
Chto smijetsja i mlije wid szczastja,
Tych do koho pryjszła wesna,
A tobi tak i choczetsja wpasty.

Pryspiw:
I rozbytysja na druzky...
Kriz kaminnja ty baczysz zori
Pid kaminnjam łeżaty nawiky,
Znajszowszy swij Łeprozorij.

Żal, toj, chto w nebi sydyt
Załyszyw czasu tak mało
Prożywszy joho, ne korys,
Żywy tak, szczob aż nebo upało.

Pryspiw

I rozbyłysja na druzky
Ob toj kamiń, szczo buw nad toboju.
Chaj win zam zbyraje zirky
Ti, szczo wpały u twij Łeprozorij.