Diwczyna-osiń

Ja ljublju tebe, diwczyna-osiń, żowti parky i żowti dibrowy.
Ja ljublju twoji niżeńky bosi i ti browy z chołodnoji wrody.
Ja ljublju tiji zori szczo w tebe u oczach nacze slozy iskrysti.
Twoji persa dumkamy u mene u namysti z barwystoho łystja.

Pryspiw:
Ja ljublju tebe, diwczyna-osiń, i z kochannjam takym ne zmyrytys.
Zymu, wesnu, i lito poproszu, szwydsze szljachom tobi postupytys.

Ja ljublju tebe, diwczyno–osiń, twoji sutinky j terpkuju zływu.
I nechaj wilnyj witer prynosyt pisnju moju pro tebe żurływu.
Ja ljublju tebe, diwczyno-osiń, sum ptachiw na twojemu obłyczczi.
Zaspiwaju w bahatohołossi, pisnju moju pożowkłu nawiczno.

Pryspiw