Deń i nicz

Zakochawsja deń pered wsich obłycz,
Pered switom wsim u krasunju nicz.
Bajduże jomu, szczo na wydnoti,
Poczuttja joho spohljadajut wsi.

Switli poczuttja win by jij widdaw,
Ałe na bidu weczir tut powstaw.
Sira pełena rozrosłasja wmyt,
Pohłynajuczy nebesnu błakyt.

Oj weczore mij ty skaży meni,
Czy kochajesz tak jak kochaju ja jiji.
Oj weczore mij zaczekaj wbywat,
Daj meni łyszeń słowo szcze skazat.

Znaju szczo wona znowu rozcwite,
Jak zahyne wse szczo nawkruh moje.
Peredaj słowa peredaj moji,
Poky soncja żar szcze żywe w meni.

Peredaj ljublju ja ljublju jiji,
Ponad wse powir na ocij Zemli.
Jak ne peredasz to woskresnu znow,
A zi mnoju wslid i moja ljubow.

Ta prochannja ce dolja ne znajszła
Tak ne peredaw weczir ti słowa
Os jaka ljubow pered wsich obłycz
Ne zustriłys deń i krasunja nicz.