Chortycja

Chortyce moja spljundrowana,
Chortyce moja zanedbana,
Janyczaramy obplowana,
W rynok wułycznyj obernena.
Ne wzjało tebe czużynskeje
Wijsko chyżeje ta ljuteje –
Zrujnuwało Sicz dowirływu
Bratoljubije pidstupneje.

Poczały todi z kartopelky
Nadzwyczajno mudri nimczyky.
Teper Chortycju dotoptujut
Szcze mudriszi ukrajinczyky.
Szczob ne mały my istoriji,
Ani sławy, ani pam’jati,
Szczob nosyły swoji podwyhy
Na czużi, imperski paperti.

Doky mały Sicz my hriznuju,
Szanuwały susidońky nas.
A bez Wijska Zaporizkoho
Rujnuwały kraj nasz powsjakczas.
Czastuwały bezboronnych nas
I kajdanamy, i zradoju...
Ty ż pyszałas, Ukrajinońko,
Perejasławskoju Radoju.

Nasza Chortycja spljundrowana,
Nasza Chortycja zanedbana,
Janyczaramy obplowana,
I w miskyj bazar obernena.
Zbereżemo, szczo łyszyłosja,
I buldozery ne pustymo!
Szczob korinnja nam ne wrizały,
Szczob nawik ne stała pustkoju.