Transliteracja
Menu
Większa czcionka | Mniejsza czcionka
U Chołodnim Jaru naszi dzwony stari
Szcze ne były na społoch trywohu.
Buw todi ja posłusznykom w monastyri,
I ce duże podobałos Bohu.
Za uhodni mołytwy, jełejnist piseń,
Za prysłużnyctwo tyche j posztywe
Win dawaw meni chliba szmatok na szczodeń,
I do toho ż wdiljaw i pywa.
A dowkoła stohnały polja j chutory
I wmywałysja krow’ju chołodni j hołodni.
Tilky w naszim Jaru do pory, do pory
Peredzwony huły wełykodni.
A dowkoła strażdały braty wo Chrysti –
Czetwertowani, muczeni, krywdżeni, byti.
Tilky w naszij obyteli mury towsti,
Mow ne czuła jich nasza obytel.
A dowkoła huljały nasylstwo i łża,
Carenjata i konfederaty.
I meni prynesła potaj myru noża
Sered noczi rozterzana maty.
Odwedy j zachysty, odwedy j zachysty,
Myłoserdnyj i prawednyj Boże!
Tilky baczu, szczo smerti nijak odwesty
Toj Wsewysznij bez mene ne może.
Dosyt, Hospody! Nyni rabom ne pomru.
Dodałosja riszuczosti j syły,
Jak zibrałysja chłopci w Chołodnim Jaru,
Jak harjaczi nożi oswjatyły.
Woriżeńky na mene rozkynuły sit
I rozstawyły pahubni znaky...
Może, j sprawdi posłusznyctwa treba wkusyt,
Szczob po tomu ity w hajdamaky?!
