Peredrannja

Prokydałas wid temrjawy zemlja,
Łed switałos, perszyj piweń zaspiwaw.
Nowyj deń nadwori.
Pochowała slid swij czorna imła,
Z neba promiń sonjacznyj wyhrawaw
Zołotom po wodi.

Na wułyci harna rankowa pora.
U switłyci wohoń zahas, widma stara
Kynuła czakłunstwo.
U sztandari didko sope, smaczno drima.
W peredranni carjuje tysza nima –
Wse w spokijnim dusi.

Pryspiw:
Kraj mojich wikon
Chodyt dywnyj son.
Hołowna bida
Duże nabryda.

Bilja szynku, perepłutawszy szapky,
Spljat, obnjawszy swoji kucholi, djadky,
Sribna czara snytsja.
Chtos w dałekomu kutku zastohnaw,
czyjs kum tyn pidper, storcza spijmaw,
Mabut, zabłukaw.

Pryspiw