My baczyły cej czas

Tam buło kołys more,
Teper ce pustelja,
Tam buło szcze żyttja,
A teper łysze smert.
Korabel łysz stojit
Odynoko, jak skelja,
I dlja ńoho spynyłas
Czasu kruhowert.

Pryspiw:
Prochodjat roky i znykajut u bezwist,
Berut iz soboju pradawni hrichy.
Bezmeżnist duszi, bezmeżnist u serci,
Bezmeżnist pryrody, pryrody duszi.
My baczyły cej czas, my rachujem stolittja,
My baczyły rozpacz, dumky, kajattja.
I jak, ne cinujuczy, topczem, jak smittja,
Jedyni szczasływi chwyłyny żyttja.

Wże nichto na ti szczohły
Ne poczepyt witryła,
Ne zdijmetsja nad chwyljamy
Korpus micnyj.
I u marewi switła
Ostannja nadija,
Powna bez żalju wtichy,
Ne spownena dij.

Pryspiw