Maty Sława

Maty Sława wytaje nad połem,
U tim poli zmah trymajut woji.
Byjte, byjte, ne żalijte worohiw kotornych.

B’jutsja woji, b’jutsja bez spoczynu.
Maty Sława zbyraje na kryła
Tych, szczo wpały, zakrywawli, żywyceju wmyła.

Ta j ponesła wojiw do Wyraju,
Do połku, szczo bilsze ne wmyraje,
Szczo swoje żyttja widdały za Rusku derżawu.