Zaworoży meni, wołchwe

Zaworoży meni, wołchwe,
Druże sywousyj!
Ty wże serce zapeczataw,
A ja szcze bojusja.
Bojusja szcze pohoriłu
Pustku rujnuwaty,
Bojusja szcze, mij hołube,
Serce pochowaty.
Może, wernetsja nadija
Z tijeju wodoju
Zciljuszczoju j żywuszczoju,
Dribnoju slozoju –
Może, wernetsja z-za swita
W pustku zymuwaty,
Chocz wseredyni obiłyt
Horiłuju chatu.
I wytopyt, i nahrije,
I switło zaswityt...
Może, szcze raz prokynutsja
Moji dumy-dity.
Może, szcze raz pomoljusja,
Z ditkamy zapłaczu.
Może, szcze raz sonce prawdy
Chocz kriz son pobaczu...
Stań że bratom, chocz odury.
Skaży, szczo robyty:
Czy mołytys, czy żurytys,
Czy tim’ja rozbyty?!