Horyt sosna

Horyt sosna od nyzu dohory.
Horyt sosna, czerwono-czorna hrywa
Nad lisom wysyt. Oj, i neszczasływa
Ty, czornobrywa Halju, czornobry...

Pustit mene, o ljubczyky, pustit! –
Hołosyt Halja, krykom promowljaje,
I połum’ja z rozpuky rozpukaje,
I Pan-Hospod i baczyt, i mowczyt.

Pryw’jazana za kosy do sosny,
Bilije nacze bil, za bil bilisza.
Huljajut kozaky, a w nebi tysza,
A od zemli czerwoni basany.

Oj ljubi moji łehini, pustit,
Oj dodomońku, do ridnoji mamy –
Zajszłasja bidołaszna od nestjamy,
I tilky sosna toskno treskotyt.

Horyt sosna od nyzu dohory,
Sosna pałaje od hory do nyzu.
Jde Pan-Hospod, ciłuj Hospodnju ryzu,
Oj czornobrywa Halju, czornobry...

Prosty meni, szczo ty, taka swjata,
Na tim wohni, jak swiczeczka, zhoriła.
Oj, jak ta biła biłota boliła,
O jak boliła biła biłota!