Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Obrywajutsja zwilna wsi puta,
Szczo w’jazały nas z dawnim żyttjem;
Z dawnich brudiw i dumka rozkuta –
Ożyjemo, braty, ożyjem!
Ożyjemo nowym my, powniszym
I ljubow’ju ohritym żyttjem;
Czerez chwyli mutni ta burływi
Do szczasływych krajiw popływem.
Czerez chwyli neszczast i newoli,
Mymo bur, peresudiw, obmow,
Popływem do krajiny swjatoji,
De braterstwo, i zhoda, j ljubow.
Nasza cil – ljudske szczastja i wolja,
Rozum władnyj bez wiry osnow,
I braterstwo wełyke, wseswitnje,
Wilna pracja i wilna ljubow!
Treba twerdo nam w boju stojaty,
Ne ljakatsja, szczo wpaw perszyj rjad,
Chocz po trupach napered stupaty,
Ni na krok ne wertatysja wzad.
Se ż ostannja wijna! Se do boju
Czołowictwo zi zwirstwom staje,
Se poborjuje wolja newolju,
"Carstwo boże" na zemlju zijde.