Transliteracja
Menu
Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Za wiknamy deń chołone –
U wiknach perszi wohni.
Zamkny u mojich dołonjach
Nenawyst swoju i hniw.
Złoży na moji kolina
Kaminnja żorstokych dniw
I sribło swoho połynu
Meni pokłady do nih.
Szczob wilne, rozkute serce
Zabyłos znow harjacze,
Szczob ty, najmicniszyj, spersja
Łycem – na moje płecze.
A ja pociłunkom tepłym,
M’jakym, jak dytjaczyj smich,
Zhaszu połum’jane pekło
W oczach i dumkach twojich.
Ta zawtra, koły prostory
Proriże persza surma –
W zadymłenyj czornyj morok
Zberu ja tebe sama.
Ne wizmesz płaczu z soboju –
Ja płakat budu piznisz.
Tobi ż podaruju zbroju:
Ciłunok hostryj, jak niż.
Szczob maw ty w zaliznim swysti
Dlja kryku i dlja mowczań –
Usta riszuczi, jak wystrił,
Twerdi, jak łezo mecza.
