Wełyka Orijana

Tam, de rys na mohyli SzuNanu,
Tam, de kryż w horach Biłochorwatskych,
Wid beskyd do kurhaniw Sarmatskych
Prostjahłasja zemlja.
Z hir do hir i wid morja do morja
Wełyczawaja czujetsja mowa
I łetyt po bezmeżnych prostorach
Ponad lisy i polja.

Pryspiw:
Orija – Wełyka Orijana!

Zhołosyłas olwijska Kul-Oba,
Szłe prywit Switowyt iz Arkony,
Błymnuw ohnyszczem Chors za porohom,
Nowhorod wiczem huka.
Z Łaby-riky zwitujut Rarohy
Za Swjatym Dawńoruskym pokonom,
I, pidnjawszy znameno Dażboha,
Wsich Stolnyj Kyjiw skłyka.

Pryspiw

Znały mic twoju bezlicz imperij,
Czużi narody składały powahu,
Bo chodyły arijski watahy
Z Perunom za okean.
U bojach zdobuwat sobi Sławu,
W mołytwach wozwełyczuwat Prawu,
Za swoju Ukrajinu-Derżawu
Chwału wozdajte boham!

Pryspiw