Kłycz syniw Peruna

Skażemo "hańba" swołoti, szczo wkrała wolju
Na szmat kowbasy prominjawszy swoju dolju
Ta my zumijem prohnaty cju durnu prymaru
Zdijmemo ruky na sławu dennoho sejtaru

Prokljattja – u wojiw chresty na hrudjach
Nechaj watażky ne smijutsja w oczi swojim ljudjam
Jak promiń soncja prob’jetsja czerez sywu chmaru
Ce bude znak dlja wojiniw sejtaru

Pryspiw:
Hej! Zab’jemo suku!
Hej! za naszu muku!
Hej! szczob ne kazały – szczob tryzuba ne łamały!
Szczob! Usi bojałys!
Szczob! ne nasmichałys!
Szczob diznałysja wony – szczo peruna my syny

Worohiw trupy szcze wsteljat nam naszi woji
Nechaj ne szkodujut dlja worohiw nabojiw
A chto ne zhoden – pidijmemo toho na palju
Bo naszi duszi zrobłeni zi stali

Pokarajemo swołotu, szczo razoryła chramy
Rozihrajem dlja worohiw krywawu dramu
Rozpaływszy znow.................
...............rusycziw derżawu

Pryspiw (2)