Ne zhasne połum’ja sławy

Jak krycja hroznoho mecza, horiw na zachodi wohoń,
Micna ukrajinska ruka styskała u dołonjach zbroju.
Wełykoji materi syny, wony ne spljamyły swij rid,
Swoju ne pożaliły krow za krow jiji, za płot jiji.

Ne zhasne połum’ja sławy
Zakoniw UPA.
Heil hordym herojam!
Jim misto w wikach.
Ne zhasne połum’ja sławy
Zakoniw UPA.
Poky je Batkiwszczyna,
Jde neskinczenna wijna.

W obłyczczja byw nespynnyj snih, harjaczyj snih, krywawyj snih.
Za perewałom perewał arijskyj wojin peremih.
Karpatski hory rozijszłys wid wełyczi joho chody,
Ta ridni hory stały jim, u bytwi pałym, jak truny.

Projszow wże czas za rokom rik – prorosło nasinnja toji sprawy.
I mertwych wojiniw kroky jdut z mołodymy w bij za prawdu.
Nowe żyttja wże ne pomre, mohutnja sprawa ne zahyne.
Płecze torknetsja do płecza, mohutni schody dast nasinnja.

Jak krycja hroznoho mecza, horiw na zachodi wohoń,
Micna ukrajinska ruka styskała u dołonjach zbroju.
Wełykoji materi syny, wony ne spljamyły swij rid,
Swoju ne pożaliły krow za krow jiji, za płot jiji.