Zabaryłas

Ja znow tynjajusja po wułycjach, po neochajnych, po neczystych,
prydywljajus, prysłuchajus, szczos nezwyczajno-osobływe dlja sebe szukaju,
a budeń swij rytm ob asfalt wybywaje, wsi taki zakłopotani, wsi kudys pospiszajut,
i po comu morju burchływomu ja mow korabel propływaju,
bereh swij wyhljadaju, do koho czy do czoho prystaty szukaju.
Po znajomych miscjach wkotre znowu błukaju,
mriji p’janki u dumkach płekaju i bilsz ninaszczo, ninaszczo ne zważaju.

Pryspiw:
Osiń, zyma, lito, wesna,
des zabaryłas radist moja.
Osiń, zyma, lito, wesna,
des zabaryłas radist moja.

Takych istorij wy mabut sotni znajete, pro te jak chtos, kudys, za czymos błukaje, skilky paperu spysano, skilky sliw skazano, wsi pisni zaspiwani i dysky zołoti otrymani,
ta u mori banalnosti ja ne wtopljusja, a do arhumentaciji prostoji ta perekonływoji wdajusja, bo ce łysz pro mene, ce moje żyttja, ce moji turboty i moji poczuttja,
ce sprawżnje ja znaju, ja ce widczuwaju, mriji p’janki ce ne mylni bulky,
w nych nemaje miscja zradływym oczam, w nych ne maje miscja falszywym słowam.
Wsi ci wybryky dyki i rozfarbowani pszyky my łyszajemo pocinowuwaczam neosjażnoji pychy,
my na wirnij dorozi, łysz pytannja czasu stojit pered namy,
wy pobażajte uspichu nam.

Pryspiw (2)