Ty skaży, skaży...

Zwidky wzjałos nebo? Zwidky wzjałys zori?
Zwidky wzjałys riky i morja?
I kudy prjamujut, bili j czorni chmary?
Zwidky wzjałys doszczyk i hroza?

Pryspiw:
Ty skaży, skaży, zwidky wzjałys ja i ty?
Ty skaży, skaży, zwidky wzjałys ja i ty?

Zwidky wzjałys ryby, ptaszky i zwirjata?
Zwidky wzjałys kwity i trawa.
Zwidky wzjałys hory, hory i dołyny?
Zwidky wzjałys seła i mista?

Pryspiw

– Zwidky ce wzjałosja? Zwidky z’jawyłosja?
Ty skaży de wono wzjałosja? I kudy podiłosja?
Pojasny de propało, de zhubyłosja? I te, szczo buło,
wono znykło kudys, des popływło! Jak pryjszło, tak i piszło.
Wy skażit, pojasnit, jak rozszukaty joho,
de znajty, jak projty, de wono ce, szczo same wono!
Po krapłynci zbyraw, po krychti składaw,
wse, szczo maw, wse, szczo maw, het use wsim rozdaw!
Ałe ce ne bida, w zemlju wpało zerno, i zerno prorosło.
U comu zerni: micnyj potysk ruk wesełych druzjak,
niżnyj usmich harneńkych diwczat,
natchnennja, kochannja, lito, zyma, piseń ciłyj sad,
I te, czoho tut nema.
I zakrutyłos, i zahuło, wse teper pereminyłos
i wże ne bude jak ranisze buło.
Zakypiło żyttja, zruszyłos wse i zawertiłos,
i teper neodminno bude tak jak chotiłos!

Zwidky wzjałys wirszi? Zwidky wzjałys pisni?
Chto prydumaw skrypku i smyczok?
De wzjałas nenawyst? Chto nam daw kochannja?
Ty bez ńoho dureń, z nym ty dureń wdwoch.

Pryspiw (2)