Chłop’ja

Chłop’ja kupajetsja w rici za sełom,
bihaje po wodi, pljuskaje burulkamy do soncja,
szczo aż naraz zahrały wesełkoju.
Se uwydiw win perszyj raz i wyskoczyw z riky.
Stojaw na zełenim moruzi nedałeko zahorod ta werb,
szczo smijałysja sribnym łystjam u sonci.
Uspokojiwsja i pobih znowu u wodu.
Puskaw "kaczky" kamincjamy ta łowyw rybu.
Wtim uczuw nad soboju hamir ptachiw,
hljanuw whoru – hołuba propast nad nym,
opustyw oczi na wodu – ta sama bezkoneczna propast pid nym.
Uczuwszy nad soboju hamir ptachiw,
hljanuw whoru – hołuba propast nad nym,
opustyw oczi na wodu – ta sama bezkoneczna propast pid nym.
Hołuba propast nad nym, bezkoneczna propast pid nym.

Pryspiw:
Swit obertawsja, chłopczyna ne wydiw na nim nikoho j niczoho – czuw łysz sebe. (2)

Uczuwszy nad soboju hamir ptachiw,
hljanuw whoru – hołuba propast nad nym,
opustyw oczi na wodu – ta sama bezkoneczna propast pid nym.
Se tak joho wrazyło, szczo win wraz wyskoczyw z riky.
Pyrsnuw z wody, jak oparenyj, prypaw do zemli i skryw łyce.
Schopywsja obirucz trawy, aby ne złetity ni w odnu, ni w druhu hłybiń.
Pidojmaw bojazko oczi wid zemli, w hołowi szumiło,
hljadiw sprokwoła na nebo i wse derżawsja zemli.
Trymajuczys obirucz trawy, aby ne złetity ni w odnu, ni w druhu hłybiń.
Pidojmaw bojazko oczi wid zemli, w hołowi szumiło,
hljadiw sprokwoła na nebo i wse derżawsja zemli.
Hljadiw na nebo i wse derżawsja zemli.

Pryspiw (2)