Sywyj-sywyj konju

Sywyj-sywyj konju, zołotaja hrywa,
widnesy mja, sywyj konju, tam, de moja myła.

Czy je szcze u cim switi misce dlja nas i naszych poczuttiw,
ne poczuw tak posłuchaj, szczo tak buwaje,
szczo serce j dusza u pidnebessi szyrjajut,
ne płutaj zi zmijem szczo krow ubywaje,
prosto nestrymni po nebu litajut,
tanut j sami usich zihriwajut
taki ot wypadky czasteńko buwajut,
i odnu istoriju my wam zaraz rozkażemo,
szcze j hostrym sliwcem jiji pryprawymo.

Pryjdesz pid worotja, stukny kopytamy,
czy ne wyjde moja myła, z czornymy browamy.

Eneky-beneky jiły warenyky,
jiły warenyky hljadiły w wikno, o, o! je, je!
U wikonce u te i u ce!
Dywyłys wyhljadały, czy chtos tam ne jde,
i de ż win de? a sonce sidaje i weczir wże.
I dweri rypljat i huby tremtjat,
i os na porozi ljudyna stojit,
ljudyna, szczo serce twoje zwesełyt!

Wyjszła moja myła, wyjszła moja ljuba,
pryhornu jiji do hrudej, pociłuju w huby.

Szcze zdawna, majże zawżdy,
tudy sjudy, skaczut płanetoju wersznyky ci.
W sztanach, bez sztaniw, w chałatach w płaszczach,
w żupanach, u pir’ji, z kyndżałom w zubach.
Do myłych swojich wony pospiszajut,
bo perekonani jich tam czekajut.
I ce ne żarty, i ne kurjozy,
tut pracjujut mechanizmy serjozni,
ci chłopci zawzjati ta jichni diwczata,
odnym łysz bażannjam kulju zemnu obertajut,
i nas na pisni nadychajut!

Sywyj-sywyj konju, zołotaja hrywa,
widnesy mja, sywyj konju, tam, de moja myła.
widnesy mja mołodoho tam, de moja myła.

Sywyj-sywyj konju, zołotaja hrywa...