Nazawżdy

Nakrywszy płeczi zhorbłeni kożuchom neba synim,
kołyszetsja szofer u sonnij limuzyni.

Mużczyny w sirych paltach tonut w synjawi prowułka,
i tiń zamazuje panny, mow obrazy zaterti.
U skljanci zołotawyj czaj. Tak choczetsja opertys
ob kraj wikna j micnyj, terpkyj i synij pyty chołod,
dywytys, jak sumna zorja ostannim pociłunkom
proszczajetsja z sestroju, szczo u zorekoli jij ne sjajaty wże bilsz.
Tak nicz błakytnym snihom myje w misti maky mełancholiji.

Nakrywszy płeczi zhorbłeni kożuchom neba synim,
kołyszetsja szofer u sonnij limuzyni.

Krywa lichtarnja – kwitka złamana i popił snihu,
i switło – lij zełenyj, z dzbanka noczi w sutiń łytyj,
kruti i temni schody, płaszcz dirjawyj, kraplja smichu
zabłukana i misjac – biłyj ptach natchnennja złoho,
j szowkowa kulja horłoriziw mrijnych w tinjach skrytych,
szczo, może, mow struny, kołys torknetsja sercja twoho.
Torknetsja j pociłuje hordo j niżno, i nawiky
zakryje oczi spljuszczeni, nemow sestra ostannja.
Mużczyny w sywych paltach iz kyszeń wyjmajut zori
i płatjat jich pannam za p’jat chwyłyn kochannja.

Wdjahnuwszy na horbati płeczi chutro neba synje,
kołyszetsja szofer u sonnij limuzyni.
Wdjahnuwszy na horbati płeczi chutro neba synje,
kołyszetsja szofer u sonnij limuzyni.