Wohnyk

Tupo sydżu – zadywljajusja w cju dal,
Kotra nikudy ne wede, jakyj żal,
Jakyj żal, szczo wse promyne,
Jakyj żal... Ta szcze trymaje mene
Wohnyk switła, wohnyk nadiji,
Wohnyk, szczo wede mene w moji mriji.
Mriji, za jakymy wystaczaje znań,
Bo tam nemaje pytań.
Nema sensu tut, nema sensu w cych słowach.
Choczetsja skazaty, ta łyszajetsja łysze strach.
Zapljuszczuj oczi, rozdywljajsja ti sny,
Pro kotri ty tak mrijaw – dadut spokij łysze wony.
Fiharo, Fiharo, Fiharo, Fiharo – tut, Fiharo – tam.
Bihaju tut, bihaju tam po po kutam...
Iljuzija wdaczi, nepomitnyj sztrych,
Poworot mojeji doli, ta niby-to ne wstyh
Potrapyty tudy, kudy kłycze dusza,
Potrapyty tudy, de na mene chtos czeka.
Ja powtorjuju te same,
I moroz poza płeczamy,
Załyszajetsja łysze jty tudy, de:

Pryspiw:
Wohnyk switła, wohnyk nadiji,
Wohnyk, szczo wede mene w moji mriji.
Mriji, za jakymy wystaczaje znań,
Bo tam nemaje pytań.
Wohnyk switła, wohnyk nadiji,
Wohnyk, szczo wede mene w moji mriji.
Mriji, za jakymy wystaczaje znań,
Bo ne wynykaje pytań.

Rozumiju wse, rozumiju wsich.
Ałe maju szczo skazaty, poky szcze ne wstyh
Dijty tudy...
Kudy?!
Tudy, kudy rika tecze
I bereh skaże, niby prypecze:
Zapljuszczy oczi – bude wse...
Szczo wse?!
Wse te, czoho chotiw...
A może ni, może trochy...
I ważki ta dowhi roky
Zapałajut, jak małeseńki wohni,
Kotri je w dałyni, w dałyni...
Tak dałeko wid was, tak dałeko wid nas...
I ja ne znaju czym zajnjaty swij majbutnij czas...
Mene rozib’je apatija, i szczos ja tak zasłab...
Kraszcze ja zapljuszczu oczi, aby bez zawad
Potrapyty tudy, kudy kłycze dusza,
Potrapyty tudy, de mene chtos czeka.
Ja powtorjuju te same,
I moroz poza płeczamy,
Załyszajetsja łysze ity tudy, de:

Pryspiw

Choczetsja, choczetsja, choczetsja, zwyczajno, choczetsja!
Choczetsja tobi j meni, ta może wse władnajetsja!
Widnajty sebe, zrozumity żyttja –
Może w ńomu je sens nastupnoho dnja?
Tupo wse!
Tupo wse łyszaje, tupo widlitaje
I pisni znykajut, ta czas promynaje.
Zapljuszczu oczi ta połeczu dałeko,
Za ti chmary, de tak łehko!
Potrapyty tudy, kudy kłycze dusza,
Potrapyty tudy, de na mene chtos czeka.
Ja powtorjuju te same
I moroz poza płeczamy
Załyszajetsja łysze jty tudy, de:

Pryspiw