Wesna

Poczorniły snihy,
zadzweniły strumky,
ide wesna.
Tohoricznyj łystok
wpaw na żertownyk zemli,
zihriw soboju stebłynu mołodoji trawy.
Spiwaje dusza,
i serce łetyt
na kryłach wesny
w neba błakyt

Wona pryjszła do nas,
szczob roztopyty lid serdec,
wona pryjszła do nas,
i prynesła ljubow.

Wże pryjszła wesna,
switła, czariwna.
Spokij rozmetała,
smutok prohnała.
Wże pryjszła wesna,
schwylowana taka,
serdeńko tak b’jetsja,
i tremtyt dusza.