Widkryj swoji oczi

Stareńkyj swit deformowanyj wikamy
Win dobre znaje cinu kożnoji wijny
Mawpy wdjahnuły smokinh – stały czołowikamy
I dosi ne nawczyłys wyprawljaty pomyłky
Kynute kaminnja peretworyłosja na zbroju
Jaku heroji nesut u swojich rukach
I rozczynjajut kożen deń czużoju krow’ju
Spiwajuczy pisni na sławu swojim hricham

Widkryj (4)

Pryspiw:
Widkryj oczi swoji!
Pohljań nawkoło sebe
I chto wże jisty chocze
I komu jisty treba
Widkryj swoji oczi!
Czy wże ne majesz sył?
Wse ljudstwo jisty chocze
Cej swit na wse zabyw!

Toj, chto nawczywsja prodawaty bożewiłlja
J pozaczerhowoho kwytka na nebo
Na zemli załyszyw za soboju kupu smerti
Bo jomu wid coho switu wże niczoho ne treba
Twij czornyj biznes nabyraje oboroty
Propahanda bezhłuzdoji, tupoji wijny
Zaslipyła oczi, zatmarjuje rozum
I zatopljuje swit cej w strasznomu łajni

Widkryj (6)

Pryspiw

Tak (4)
Ja dobre znaju, ty zabyw, ty zabyw, ty zabyw, ty zabyw
Ałe widkryj swoji oczi

Pryspiw (2)