Mołytwa

Słowno swet pohasszych zwezd
Słowno słed proszczalnich słez
Tak pustota woszła w moj dom
Cztob nawsehda ostatsja w nem

Budet nocz dłynnej, czem żyzń
Budet dom takym czużym
Y budu bol do dna ja pyt
No nyczeho ne yzmenyt
Y budu bol do dna ja pyt
No mne tebja ne woskresyt

Taet wosk y w tyszyne
Hołos twoj zwuczyt wo mne
Wse najawu łysz ti wo sne (2)
Y w pustotu łożytsja sneh (2)

Ja zażhu eszcze sweczu
Pamoljus y proszepczu
O, Hospody proszu prosty
Moy hrechy mne otpusty
O, Hospody proszu prosty
Ee hrechy mne otpusty
Pust budet ej tepło stoboj
Prymy, sohrej moju ljubow