Hej, ne dywujte, dobriji

Hej, ne dywujte, dobriji ljudy,
Szczo na Wkrajini powstało.
Tam, za Daszawom, pid Sorokoju
Mnożestwo ljachiw propało.

A Perebyjnis wede czymało –
Simsot kozakiw z soboju.
Rubaje meczem hołowy z płeczej,
A resztu topyt wodoju.

Hej, pyjte, ljaszky, wrażiji synky,
Ta j wody bołotjaniji,
Bo ż hore nasze i naszi slozy
Buły wam zabawniji.

Oj, steżat ljachy, wrażiji syny,
A szczo kozaky wżywajut?
Wony wżywajut i raky, i rybu
Szcze j sołomachu z wodoju.

Hej, baczyw, ljasze, szczo hetman Chmelnyckyj
Na żowtim pisoczku widbywsja?
Od nas, kozakiw, od nas, junakiw,
Żoden ljaszok ne skrywsja.

Hej, czy bacz, ljasze, szczo po Słucz – nasze,
Po Kostjanuju mohyłu.
Jak ne schotiły – bunt zadumały,
Ta j uterjały Wkrajinu.