U lisi, lisi temnomu, sered pachuczych traw

U lisi, lisi temnomu, sered pachuczych traw
Łeżyt striłec ranenyj, łeżyt, nenacze wpaw.
Wse tychsze, tychsze, tychsze junacke serce b’je,
I znowu deń mynaje, i znowu nicz bude.

I krow jomu hamujut joho wirni druzi,
I liky prykładajut, a win nenacze w sni.
Wse tychsze, tychsze, tychsze junacke serce b’je,
I znowu deń mynaje, i znowu nicz bude.

Jakyj czudowyj weczir, jakyj czudowyj czas,
Biżyt jakas diwczyna, biżyt wona do nas.
Wse tychsze, tychsze, tychsze junacke serce b’je,
I znowu deń mynaje, i znowu nicz bude.

Prybihła do myłoho, myłomu howoryt:
"Oj myłyj, serce moje, oj szczo ż w tebe bołyt?"
Wse tychsze, tychsze, tychsze junacke serce b’je,
I znowu deń mynaje, i znowu nicz bude.

"Bołyt mene serdeńko, szcze j prawaja ruka,
Zranyła hostra kulja, kulja bolszowyka".
W nedilju duże rano, jak woron zakryczaw,
Zapłakała diwczyna jak chłopec umyraw.
Wse tychsze, tychsze, tychsze junacke serce b’je,
I skoro deń mynaje, i znowu nicz bude.