Oj u połi, w poli

Oj u połi, w poli
Dub na dub schyływsja,
Doty syn buw dobryj,
Poky ne żenywsja.

A jak ożenywsja
Ta wzjaw sobi żinku,
Ta j staw zabuwaty
Pro ridnu matinku.

Oj u poli, poli
Maty żyto żała.
Jichaw syn u hosti,
Maty ne piznała.

– Pokyń, pokyń, maty,
Ceje żyto żaty,
Ta j pidemo, maty,
Pyty szcze j huljaty.

– Ne pokynu, synu,
Coho żyta żaty,
Bo j ne maju, synu,
Czym tebe whoszczaty.

Czy ja tobi, synu,
Borszczu ne waryła,
Ty mene pokynuw,
Szczob ja tak bidyła.

Czy ja tobi, synu,
Poduszku ne słała,
Ty mene pokynuw,
Szczob ja biduwała.