Spiwaju, spiwaju ta j ne znaju doky

Spiwaju, spiwaju ta j ne znaju doky,
Poky my obib’je jakas bida boky.

– Szkoda, rybko, szkoda łyczka rum’janoho,
Że sja prytuljaje bida koło ńoho.

– Spiwanoczky moji, de ja was podiju?
W nedilju raneńko po horach rozsiju.

– Spiwaj, rybko, spiwaj, ljubo tja słuchaty,
Bo tobi ne szkoda troch łeginiw maty.

Odyn my pid bokom, druhyj za potokom,
Tretij sered seła – za toho-m weseła.

Czorni oczi maju, to ja dobre znaju,
Szczo komu do toho, szczo dobre sja maju?

Odyn mołodeńkyj, druhyj rum’janeńkyj,
Oboje durneńki – tomu ja radeńka.

Tretij łysyj, staryj, na bik naljahaje,
Rokiw dew’janosto neboraka maje.

– Spiwaj, rybko, spiwaj, możesz ty spiwaty,
Semoho łeginja tobi wże ne maty.

– Spiwaju, spiwaju, bo j semoho maju.
Tut win koło mene, schożyj win na tebe.