Stojit kozak na czornij kruczi

Stojit kozak na czornij kruczi,
W zadumi bujna hołowa.
Porjad diwczyna czornobrywa,
W neji rozpłetena kosa.

Powijaw witer, witer bujnyj,
Zajnjałos serce wid żalju,
Bo kozak jide na czużynu,
Łyszaje diwczynu samu.

Oj kudy jidesz, wid’jiżdżajesz,
Neszczasna dołeńko moja,
Na koho mene pokydajesz,
Dlja koho czornaja kosa?

Oj, Halju, serce, rybko moja,
Ja jidu w dalniji kraja,
Za Ukrajinu naszu ridnu
Ładnaju szablju i konja.