Wsju nicz ne whawała straszna zawirjucha

Wsju nicz ne whawała straszna zawirjucha,
Tużyły skriz sylni witry.
A tam bilszowyky prochodyły stycha
Wsi seła, lisy i jary.

Jich buło bahato, jak czornoji chmary,
Czekały switanku w snihach,
Szczob kynuty w sełach wełyki pożeżi
I hritys todi pry ohnjach.

Aż os na switanku w sniżnomu zawoju
Złetiłys katy wsi, jak stij.
Prosnułys powstanci, schopyłys za zbroju
I wyjszły z widczajem u bij.

I byłys zawzjato cili dwi hodyny,
I bij toj tjahnuws za seło.
Łjahły wsi za wolju, za sławu Wkrajiny.
Tam sorok powstanciw ljahło.

Teper u tim lisi, de straszno tak byłys,
Wysoki mohyły stojat.
Tam sorok powstanciw nawiky spoczyło,
Tam sorok powstanciw łeżat.