Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Zaspiwajmo pro rujinu,
Zakarpatsku Ukrajinu.
Zaspiwajmo razom, brattja,
Jak sja było Zakarpattja.
Desjat tysjacz wojuwało,
Krow newynno proływało.
A nad Chustom woron krjacze,
Ukrajina-maty płacze.
Płacze, tużyt i rydaje,
Swoju wolju wyhljadaje.
A Tysoju pływut trupy,
Serce rwetsja od rozpuky.
Nese sestru, nese brata,
Żoni – muża, ditjam – tata.
Ne płacz, maty, i ne tuży –
Syn ranenyj ta ne duże.
Holiwońka na czetwero,
A serdeńko – na szestero.
Zakłycz, maty, dochtoryka,
Majsternoho stoljaryka.
Najme chatku i zbuduje
I naczorno pomaljuje.
I bez dwerej, bez wikonec,
Bo wże momu żyttju konec.