Nad tjurmamy tuman ljahaje

Nad tjurmamy tuman ljahaje.
Wsi w’jazni spljat spokijnym snom.
I wse zasnuło snom maljarskym*,
Zatychło brjazkannja kajdan.

Sydiw tam chłopec mołodeńkyj,
Schyływ holiwońku na hrud,
Prysnyłas jomu diwczynońka,
Ne może, wrażenyj, zasnut.

"Jak by ty znała, diwczynońko,
Jake ważke moje żyttja.
Z-za grat ja wyhljadaju wolju,
Ne raz zapłaczu, mow dytja.

Ja kłyczu sonce: "Zijdy nyżcze,
Swity na kam’janu stinu".
Ja kłyczu sonce: "Zijdy błyżcze.
Tepły zasochłu krow moju".