Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj nema, nema ni witru, ni chwyli
Iz naszoji Ukrajiny!
Czy tam radu radjat, jak na turka staty,
Ne czujemo na czużyni.
Oj powij, powij, bujneseńkyj witre,
Ta j z Wełykoho Łuhu,
Suszy naszi slozy, zahłuszy kajdany,
Rozwij naszu tuhu.
Oj zahraj, zahraj, syneseńke more,
Ta pid tymy bajdakamy,
To pływut kozaky, tilko mrijut szapky,
Ta na sej bik za namy.
Oj boże nasz, boże, chocz i ne za namy,
Poszły ty jich z Ukrajiny:
Poczujemo sławu, kozackuju sławu,
Poczujemo ta j zahynem.
Dumy moji, dumy moji
Oj czoho ty, dube
Sonce zachodyt
Czoho meni tjażko
Za dumoju duma
Dywljus ja na jasniji zori
Bezmeżneje połe
Smijutsja, płaczut sołow’ji
Weczir nadwori
Wpered, Metalist!
Rozprjahajte, chłopci, koni
Uczitesja, braty moji
Dywljus ja na nebo
Zacwiła w dołyni czerwona kałyna
Zore moja weczirnjaja
Taka jiji dolja
Łiczu w newoli
Oj ne cwity bujnym cwitom
Od seła do seła
Rewe ta stohne Dnipr szyrokyj
Duma Wołocha
Za bajrakom bajrak
Meni odnakowo
Hej, lita oreł
Oj nema, nema ni witru, ni chwyli
Zapowit