Mama kłycze nas na fermu

Raz na deń ide awtobus iz seła moho,
A doroha czerez połe pidkyda joho.
Jichały sobi kozaky na awtobusi,
Czujut raptom ridnyj hołos:

Pryspiw:
Kłycze, mama kłycze –
Nas na fermu, na horod.
A my jidem w horod:
My ne ljudy, a narod!

Tam dawno nemaje szkoły, bo nema ditej.
Tam dawno nemaje switła – switło dlja hostej.
U ljudej, szczo załyszyłys, temno w hołowi.
Tilky prapor b’jetsja z witrom...
Powertałys kozaczeńky do swoho seła.
Czerez połe zołoteje steżka jich weła...
Synje nebo obijmaje swojich kosariw...
Ta use ce nam nasnyłos...

Pryspiw