Ne widlitaj

Ne widlitaj, bo załyszajus ja,
My szcze udwoch ne nalitałys wwolju.
Szcze pachne litnim prysmerkom zemlja,
Cwite ljubystok na ljubow i dolju.

Ne widlitaj, kraji dałeki nas
Iszcze ne żdut u bezkinecznyj wyrij.
Nastane czas – i win rozłuczyt nas,
Zostanus ja w chołodnij beznadiji.

Ne widlitaj, poczuj moji słowa,
Bo wże bez tebe j noczi ne prożyty.
Buła ljubow, buła na dwoch odna,
Nichto jiji ne zmoże podiłyty.

Ne widlitaj, takyj trywożnyj czas,
I my udwoch pered bezmeżnym switom.
Ne pokydaj, cja muzyka dlja nas,
Dowiku namy bude wołodity.

Ne widlitaj, twoho kryła tepło
I zbereże mene, i obihrije.
Chto znaw ljubow, chto swjatkuwaw ljubow,
Ne pospisza u chołody powiryt!

Ne widlitaj, ne widljubyły my,
Nechaj mowczat worożky j worożbyty.
Nas ne zljakajut podychy zymy,
Nam szcze tak dowho wiryty j ljubyty!

Ne widlitaj, bo załyszajus ja,
My szcze udwoch ne nalitałys wwolju.
Szcze pachne litnim prysmerkom zemlja,
Cwite ljubystok na ljubow i dolju.