Nichto tak ne ljubyw

Pryłeczu, jak witer-burewij,
Ty czekaj iz dorih mene.
Perejmy, kochana, obihrij
Tepłom swojim, radistju zemnoju.

Pryspiw:
Nichto tak ne ljubyw, moja kochana,
Jak ja ljublju tebe, moja kochana.
Promeni-steżky, switanky i roky
Horjat jak peljustky trojandy ljubowi.

Pryhornu, powir meni, prosty,
O, czomu ty sumna, sumna?
Oswity, nawiky oswjaty
Tepłom swojim, radistju zemnoju.

Pryspiw

Czomu ty mowczysz?
Twoji słowa ne rozmyjut doszczi.
Czomu ne posmichajeszsja?
Chmary ne zatmarjat szczasływych oczej.
Trojandy naszoji ljubowi ne wmijut w’januty,
Bo ja kochaju tebe, kochaju!

Pryspiw

Tak, znaj, znaj,
W mojim serci żywe łysz twij obraz, moja kochana!
Znaj, znaj,
W mojim serci żywe łysz twij obraz, moja ljubow!