Nasza rozmowa

Nasza rozmowa dowha, dowha jak litnij deń
Majesz mene za druha, ja za ljubow tebe.
Nam ne swityty swiczi, nam ne hasyt wohni,
Tobi zazyrnu u wiczi, wse rozkaży meni.

Pryspiw:
Znimy iz sercja bil, ty ne zwykaj do ńoho,
W mynułe widijdut usi twoji trywohy,
Chtos zradyw, chtos zabuw – probacz, ne ozyrajsja,
Newtiszena ljubow – łysze okrajec szczastja! (2)

Sonce spiszyt po kołu, kołamy w’jetsja czas,
Może uże nikoły doli ne zwesty nas?
Może łysze sohodni nam widnajty sebe,
W naszij rozmowi dowhij, dowhij, jak litnij deń?

Pryspiw

Temni, pustelni wikna – schowyszcza samoty,
Ne widrikajsja, ridna, ne pospiszaj pity.
Zołotom sypłe z neba, swiżistju llje zhory,
Ty widczuwajesz: treba, treba dohoworyt!

Pryspiw