Batkowa soroczka

Szepotiła kazku nam w dytynstwi maty,
Jak sadyw duboczka batko bilja chaty,
Jak wona płekała tepłoju slozoju,
I jak ris duboczok z kożnoju wesnoju.

Jak, buło, żachałas maty sered noczi,
Jak wona do ranku ne zmykała oczi.
Sjade kraj wikoncja, wyhljada ta słucha,
Bo, zdajetsja, batko w szyboczku postuka.

Tam, des za Sybirom, każut, schodyt sonce,
Łystjaczko iz duba stukaje w wikonce,
A za soncem witer nese chmaru siru,
Odyn tilky batko ne werta z Sybiru.

Oj, dube, mij dube, dube mij, duboczku,
Odjahnu na tebe batkowu soroczku,
Tu, szczo wyszywała moja ridna maty,
Tu, szczo ne pryjszłosja batkowi wdjahaty.

Chaj sjajne do mamy u pryhasli oczi
Łystjaczko iz duba kriz zymowi noczi,
Toż pryjmy wid mene wyszytu soroczku,
Nahadaj nam batka, dube mij, duboczku.

Oj, dube, mij dube, dube mij, duboczku,
Odjahnu na tebe batkowu soroczku,
Tu, szczo wyszywała moja ridna maty,
Tu, szczo ne pryjszłosja batkowi wdjahaty.

Tu, szczo wyszywała moja ridna maty,
Tu, szczo ne pryjszłosja batkowi wdjahaty...