Od wikna i do stawu...

Od wikna j do stawu, nad sady i slidy,
Prospiwało ljutawe, iz oczyma wody.
Bude sana mosanna u majbutnij zemli
I słowa słowosjajni, szczo nadijdut sami.

Wże i snih zaswityw madonny hodyn
I slid załyszyły odyn.

Pobiżu po ńomu z rusznyceju,
Obernetsja rusznycja na pałycju,
Slidy zawedut u wysoke żyto,
Bude żyto powoli menszaty,
A sered żyta noworiczna jałynka,
I ja bilja neji małeńkyj.