Ty ne majesz dowkoła swiczadońka żodnoho...

Ty ne majesz dowkoła swiczadońka żodnoho,
De b ne mała sebe czużoji.
Poszukaj sobi inszych płes,
Szczob nadywytys na sebe
Łyszy dlja mene w mahnitofoni
Piseńku pro swoje załyszannja.
Swij bih zaczawszy żartoma
Wteczy taky nasprawdi.

Piszczanym berehom pobiży opiwnoczi,
Nechaj aż do ranku tutesznja woda
Dohanjaje tebe rusłom,
Nechaj biżyt poperedu sribljastyj okuń
I szmatoczkom misjacja dorohu wodi oswitljuje,
Dorohu wodi oswitljuje.

Tobi uslid ne dywytymus,
Łysze łystopadowo oczi zapljuszczu.
Ja coho ne pobaczu, jak łystoczky slidiw
Opadut iz hiljaczczja steżok.
Sjade nawproty zozulja nima,
W neji wid lita inij na dzobi.
Dam jij pohortaty torisznij herbarij,
Szczo joho nazbyrały witer i ty,
Witer i ty. (3)