Try misjaci

Ja mało splju i pohano zasynaju,
Prokynutysja zranku – hirsze buwaje!
Zhadaty pro te szczo buło wczora wweczeri –
Absoljutno nijakoho szansu nemaje.
Zranku swityt sonce ta błakytne nebo,
Łjudy każut dobra pohoda,
A jak na mene, to najkraszcza pohoda –
Same todi, koły na dwori nepohoda!

Pryspiw:
Ja prokynuwsja i zrozumiw, szczo propaw!
U swoju pohljanuw duszu – tam niczoho nema!
Tam szczos buło, ałe tak dawno, –
Ne znaju szczo same, ne pam’jataju...
Widczuttja take nepryjemne!
Widczuttja take nepryjemne!
Joho w sobi trymaju,
Meni zdajetsja ja wmyraju!

Koły ja wdoma, ja zawżdy chodżu w tapkach,
Bo w mojemu budynku wże dawno potik dach!
A może ne potik, może zowsim ne buło joho,
Wzahali meni zaraz ne do ńoho...
W mene merznut nohy, w mene merznut ruky,
W mene sochne mozok i chljupaje mij nis –
Ja znaju cju boljaczku, ja pro neji des czytaw, –
Ne choczu niczoho, sam sebe zachomutaw!

Pryspiw:
Ja prokynuwsja i zrozumiw szczo truba!
Podywywsja w swoji oczi – tam niczoho nema!
Tam szczos buło ne tak dawno,
Ja znaju, szczo sebe wbywaju!
Widczuttja take nepryjemne!
Widczuttja take nepryjemne!
Joho w sobi trymaju,
Meni zdajetsja ja wmyraju!
Meni zdajetsja ja wmyraju...

Ja ne kazaw, szczo ja ne pidu,
Nawit jakszczo odyn znowu budu ja,
Bilsze nikoły ne powernus,
Wse, szczo buło, mynuło – ce iljuzija! (wes kupłet – 3)

Wona kazała – widpusty sebe na wolju...
A ja ne możu, bo ja prokljaw swoju dolju!
Ja ne wtraczaju swidomosti, nu chiba szczo triszky,
Konjaczu dozu korwałoła – i do liżka!

Pryspiw:
Ja prokynuwsja i zrozumiw, szczo truba!
U dzerkało pohljanuw – tam nikoho nema!
Tam chtos buw, ne tak dawno,
Ce ne ważływo teper...
Ja niczoho ne widczuwaju!
Ja niczoho ne widczuwaju!
Ja niczoho ne widczuwaju!
Ja... ja... ja wmeeer!

Ja tobi – tak, a ty mene – tak! (2)