Sztanha

Dobroho dnja, szanowni szanuwalnyky spyrtu... sportu!
Sohodni harna pohoda dlja hry w sniżky, ałe my hrajemo w futboł!
Poky hrawci rozmynajutsja, roztyrajut m’jazy kremamy, smetanoju i palcjamy, a trenery czeszut jazykamy, perebyrajuczy czerwoni, żowti, zełeni kartky, my predstawljajemo komandy.
U prawomu kutku polja skuczkuwałys naszi: Wasi, Pjeti, Koli, Saszi. Wsi w trusach w horoszok, strujowi bucy na bosu nohu, baba Łjuba dow’jazuje sjetku na worota, wizażyst domalowuje połe...

U liwomu ż kutku – jichni. Ne perepłutajte: wony sohodni w liwych kytajskych kedach, smuhastych hetrach i tureckych swetrach!..
Prołunaw pronyzływyj swystok arbitra i... zachrustiły czipsy! Perszyj pidchopyw m’jacz, peredaw druhomu, druhyj tretomu i tak dali! Do trynadcjatoho! Nebezpecznyj moment: m’jacz bilja worit!..

Hoooooooł! Fih! Sztanha!..

Chrustiły czipsy,
Tekło rikoju pywo,
A my sydiły na dywani
I czekały dywo!
Prużyny hojdały,
Diwczata ojkały,
Zubamy cokały,
Horljanky hukały:
Hoł-dawaj-hoł-dawaj-hoł-dawaj-WAJ!
Hoł-dawaj-hoł-dawaj-hoł-dawaj-HOŁ!
Hoł-dawaj-hoł-dawaj-hoł-dawaj-WAJ!
Hoł-dawaj-hoł-dawaj-hoł-dawaj-HOŁ!

Hoooooooł! Fih! Sztanha!..