Inodi

Inodi ty prosto dywujesz, ljakajesz, wbywajesz...
Ja ne rozumiju czomu każesz, szczo ljubysz.
I wże ne pytaju, ne znaju czy treba ce znaty.
Ne obicjaj, szczo zi mnoju ty budesz.

Nam treba bahato-bahato czoho szcze zminyty,
Dozwol meni buty tilky soboju.
Mosty buduwaty, a posud ne byty,
Dozwol załyszatys szczasływym z toboju.

Ne rwy moji nerwy, szukaj u meni promiń switła.
Ja matymu spokij tilky pry comu.
Bery wse, szczo choczesz, do krapli, bery wse, szczo treba,
Ta ne rozdawaj tilky nikomu.

Inodi ty prosto mowczysz, czekajesz, dratujesz,
Szczo choczetsja wmerty j niczoho ne znaty.
I ne rozumijesz, szczo z wohnem ty żartujesz...
Ne znaju, szczo możu tobi ja szcze skazaty...