Metełyk

Sonce wtopyłos w mori,
W misti uże ne szumno.
Metełyk zastyh na sztori...
Stało czomus tak sumno
Meni.

Tysnut na mene stiny,
Tysnut kożnoji noczi.
Serce rozum dytyny...
Czomu zapłakani oczi
Twoji?

Ne bijsja i ne chowajsja,
Łitaj w mojich snach noczamy.
Ne choczesz ne ziznawajsja
Czy budesz zi mnoju czy budesz sama ty
Zawżdy.

Ja znaju ty choczesz, szczob ja
Załyszyw tobi swoji
Mriji, dumky, poczuttja.
Probacz, wony budut moji.